218- لطف حق و بندگی آدمی

این همه علم ها و مجاهده ها و بندگی ها نسبت به استحقاق و عظمت باری [تعالی] - همچنانست که یکی سر نهاد و خدمتی کرد تو را و رفت – اگر همه زمین را بر سر نهی در خدمت حق، همچنان باشد که یکبار سر بر زمین نهی که استحقاق حق و لطف او بر وجود و خدمت تو سابقست. تورا از کجا بیرون آورد و موجود کرد و مستعد بندگی و خدمت گردانید، تا تو لاف بندگی او می زنی. این بندگی ها و علم ها همچنان باشد که صورتکها ساخته باشی از چوب و از نمد، بعد از آن به حضرت عرض کنی که مرا این صورتکها خوش آمد، ساختم، اما جان بخشیدن کار تست. اگر جان بخشی عملهای مرا زنده کرده باشی و اگر نبخشی فرمان تراست.